In de negentiende eeuw lieten boeren hun mout malen in de Pedemolen en brachten het daarna naar de naastgelegen brouwerij, die er bier voor een heel jaar van maakte. Molen en brouwerij waren dus nauw met elkaar verbonden. Dat het water kostbaar was, leidde soms tot discussie: zowel de molenaar als de brouwer wilden het water uit de natuurvijver gebruiken.

De vijvers dienden niet alleen als waterreserve. Er werd ook vis gekweekt en gevangen, zoals karper, snoek, baars en voorn. Zelfs in de winter bleef de molenaar voor zijn vissen zorgen. Bij vriesweer hakte hij een opening in het ijs, zodat er zuurstof in het water kon komen.

Ook onder het wateroppervlak en langs de oevers schuilt geschiedenis. Bij archeologisch onderzoek kwamen oude muurresten aan het licht, samen met aardewerk dat vermoedelijk uit de zestiende eeuw dateert. Om de muurresten te beschermen, werden ze opnieuw afgedekt en werd de vorm van de natuurvijver aangepast.

 © Patrick Goossens