De Pedemolen was jarenlang niet alleen een werkplek, maar ook een thuis. Wonen en werken liepen er nauw door elkaar: het dagelijkse leven speelde zich grotendeels af op en rond de molen. Binnen zorgde de Leuvense stoof voor warmte.

Het molenaarschap ging vaak samen met een gezinsleven. In de 18^de eeuw kreeg dit wel een heel bijzondere wending: enkele generaties lang trouwde een nieuwe molenaar telkens met de weduwe van zijn voorganger. Zo bleef de molen in vertrouwde handen.

Ook dieren maakten deel uit van dat dagelijkse leven. Honden werden ingezet voor allerlei taken en ezels waren onmisbaar om zakken graan naar de molen te brengen en het gemalen meel terug naar de boerderijen te vervoeren.

Overal op de site zijn sporen van het verleden terug te vinden. In de deuromlijsting aan de beek staat het jaartal 1763, terwijl de zuidelijke gevel van het woonhuis het jaartal 1774 vermeldt. In de houten balken van de schuur ontdek je dan weer een ingekerfd zeilschip en een bloempot. Deze figuren werden aangebracht door de dorsers die er aan het werk waren. Welke sporen uit het verleden vind jij?